جمعيت زیبایی سرگرمی سرگرمی هزار و یک شب

جمعيت: زیبایی سرگرمی سرگرمی هزار و یک شب عاشقانه ها

گت بلاگز Uncategorized آیا سریال باعشق از شبیه فیلم های شبکه جم است؟

آسیب های اجتماعی | روابط اجتماعی | رونق اقتصادی | شبکه خانگی | تلویزیون | عاشقانه | بازیگران | داستان | برنامه | عاشقانه | اقتصادی

آیا سریال باعشق از شبیه فیلم های شبکه جم است؟

آیا سریال عاشقانه از شبیه فیلم های شبکه جم است؟ 

سریال عاشقانه این روزها فروش خوبی دارد و طرفداران بسیاری را به سمت خود جذب کرده است ولی بعضی می گویند مانند سریال های شبکه جم است. سریال باعشق چند ماه است که به محبوب ترین سریال های این روزهای کشور تبدیل شده است است حضور سوپر استارهای سینما در این سریال باعث شده است که به پرفروش ترین سریال شبکه های خانگی تبدیل شود.

چند ماه قبل، حضور بازیگری در برنامه دورهمی و این اظهارنظر او که «مردم خواهان تماشای بازیگران خوش ظاهر و چیزهایی هستند که در زندگی روزانه نمی بینند»، جنجال آفرین شد.سریال عاشقانه، با عبور از حواشی و سختى ها و آسانى ها های هفته های ابتدایی اش، این روزها به طور منظم توزیع می شود، داستانش به اوج حساسیت رسیده

آیا سریال باعشق از شبیه فیلم های شبکه جم است؟

و مخاطبان زیادی پیدا کرده هست. با این حال، به نظر می رسد بعضی ضعف های جدی در محتوای فرهنگی و اجتماعی باعشق تحت الشعاع موارد پیش پا افتاده تری مثل نحوه توزیع، فروش اینترنتی، دانلود غیرقانونی و… قرار گرفته و از نظرها پنهان مانده هست. در این مطلب قصد داریم باعشق را، از چند منظر، مورد نقد و بررسی قرار دهیم.

از روزهایی که تقریبا تمام ورودی مدیای مردم کشور عزیزمان ایران در انحصار تلویزیون و سینما بود، سال های زیادی نمی گذرد. حدود یک دهه قبل بود که پیشرفت فناوری و به خاص رونق اینترنت، این معادلات سنتی را به هم زد و شبکه نمایش خانگی بااهمیت ترین پیشرفت رسانه تصویری در سال های اخیر لقب گرفت.

آسیب های اجتماعی | روابط اجتماعی | رونق اقتصادی | شبکه خانگی | تلویزیون | عاشقانه | بازیگران | داستان | برنامه | عاشقانه | اقتصادی

شبکه نمایش خانگی پدیده ای امیدوار کننده است که می تواند به ارتقای فرهنگی، فراهم آمدن زمینه گزینش آگاهانه جهت مردم، ایجاد فضای مسابقه میان برنامه سازان و در نهایت زیاد کردن کیفیت محصولات فرهنگی منجر شود. این شبکه در عین حال نوپاست و همچنان از روش آزمون و اشتباه استفاده می کند. بنابراین نقد جدی و موشکافانه سیاست های کلی برنامه سازانش، جهت جلوگیری از منحرف شدن رسالت فرهنگی این رسانه، مهم به نظر می رسد.

این که سریال باعشق هم مانند دیگر آثار شبکه نمایش خانگی، درصدد کسب درآمد و سود زیاد جهت عواملش باشد، امری طبیعی و قابل قبول هست؛ ولی روشن است که استقبال مردمی، کسب سود اقتصادی و زیاد کردن آمار فروش نمی تواند تنها ملاک موفقیت یک اثر در شبکه نمایش خانگی تلقی شود. طی هفته های اخیر، فروش خوب و استقبال گسترده مردم از عاشقانه، طرفداران شبکه نمایش خانگی را به وجد آورده است؛

به طوری که گویا عده ای از صاحب نظران این حوزه، فروش و رونق اقتصادی این شبکه را جهت تحقق رسالت فرهنگی این رسانه مستقل کافی می دانند و آمار فروش را ملاک کیفیت محتوا قلمداد می کنند. با این حال، مورد نیاز است باعشق به دقت بررسی و روشن شود که چه عواملی بر استقبال از آن تاثیر گذاشته اند؟

آیا سریال باعشق از شبیه فیلم های شبکه جم است؟

۱- از نظر هنری

چند ماه قبل، حضور بازیگری در برنامه دورهمی و این اظهارنظر او که «مردم خواهان تماشای بازیگران خوش ظاهر و چیزهایی هستند که در زندگی روزانه نمی بینند»، جنجال آفرین شد.سریال باعشق به وضوح بر اساس همین نظرات آقای بازیگر تهیه شده است و از فضای رئال کاملا دور هست. فضای این سریال به معنای واقعی لاکچری است

آسیب های اجتماعی | روابط اجتماعی | رونق اقتصادی | شبکه خانگی | تلویزیون | عاشقانه | بازیگران | داستان | برنامه | عاشقانه | اقتصادی

و بااهمیت ترین نقاط تمرکز سازندگانش را می توان گریم و صورت بازیگران، طراحی صحنه و طراحی لباس دانست. حضور پرتعداد ستارگان سینما و تلویزیون با لباس های قشنگ در منزل های آنچنانی و سوار بر ماشین های گران قیمت، از باعشق یک سریال خوش آب و رنگ ساخته و در عین حال دیگر قشنگی های فنی و هنری را قربانی کرده است.

بازی های ستارگان این سریال عمدتا از سطح همیشگی ارزش ضعیف تر است و حتی در بازی بازیگری مثل ساره بیات هم هیچ نشانی از آن ساره بیات «جدایی نادر از سیمین» دیده نمی شود.

آیا سریال باعشق از شبیه فیلم های شبکه جم است؟

هنرنمایی هومن سیدی

تنها نقطه قوت بازی های سریال باعشق را شاید بتوان بازی هومن سیدی دانست؛ و البته ناگفته پیداست که بخش عمده جذابیت این کاراکتر جهت مخاطب، به خاطر رفتارهای خارج از عرف و دیالوگ های زشت ای است که برایش در نظر گرفته شده.

توجه بیش ازحد تهیه کنندگان این مجموعه بر آرایش های جذاب، لباس های مارک با تاکید بر الزام استفاده از کراوات، دکورهای قشنگ و منزل های قصرمانند (عناصری که عموما در تلویزیون یافت نمی شوند) فی نفسه بد نیست، ولی به شرطی که دیگر مولفه های سریال هم از استاندارد مشابهی برخوردار باشد. این در حالی است که مواردی همچون فیلم نامه راحت و قابل پیش بینی،

اسلوموشن های طولانی و بی مورد، موسیقی میانگین و… ، تقریبا هیچ نسبتی با ظاهر رنگارنگ سریال ندارند. تاسف بارترین نمونه این نقص در قسمت اخیر آشکار شد؛ جایی که در کمال ناباوری، عوامل این سریال حتی از تهیه چند دسته کاغذ شبیه به اسکناس و آتش زدن واقعی آن ها هم شانه خالی کرده بودند و شکل رایانه ای این آتش سوزی به شدت توی ذوق مخاطب می زد و او را ناامید می کرد.

۲- از نظر باورپذیری

به وضوح می توان گفت که فضای سریال باعشق از جهات متفاوت غیرواقعی و سرشار از تخیلات بی مورد هست. از جهت اقتصادی، شکل زندگی شخصیت های سریال با پرسشها مالی ارزش تقریبا هیچ تناسبی ندارد. کاراکتری که خودروی حدودا ۱۵۰میلیونی سوار می شود و صاحب شرکتی با ظاهری بسیار عالی است،

در پاسخ به تقاضای وام ۱۱۰ میلیونی همکار و دوست صمیمی اش که دلواپس زندانی شدن هست، بی پولی و اوضاع نابسامان اقتصادی را مطرح می کند. شخصیت دیگری که منزل مجردی دوبلکس دارد و در یک شرکت تبلیغاتی مشغول هست، به خاطر ۲۰۰میلیون حاضر به گول زدن خواهرش و تن دادن به ازدواجی است

که تمایلی به آن ندارد و از همه جالب تر این که در موقعیتی دیگر، هیچ یک از شخصیت های سریال توان تهیه یک سند راحت جهت وثیقه را ندارند تا مجبور شوند دست به دامان بدمن قصه شوند.در حوزه روابط اجتماعی، با پدری مواجه می شویم که از پسرش خواسته همسرش را طلاق بدهد؛ صرفا به این خاطر که سرطان دارد.

با زوجی آشنا می شویم که به خاطر یک سگ ازهم جدا می شوند و دختری که به علت گیر دادن های خانواده اش تصمیم می گیرد با صرف صدها میلیون تومان و تن دادن به یک ازدواج صوری از شر تماس های والدینش خلاص شود. واقعا راه های بهتری جهت گره افکنی در داستان وجود ندارد؟ فضای باعشق تقریبا پر از همین ایده های باورنکردنی است.

قاتلی که ساعتش را بالای سر مقتول جامی گذارد، دختری که بعد از تلکه کردن و ترک یک پیرمرد پولدار، دست و پایش را با طناب به تخت می بندد و ده ها مورد مشابه دیگر، همگی افراط های باعشق جهت جذب مخاطب عمدتا زیر ۲۰ سال هست؛ حتی به قیمت از بین بردن ارزش های هنری.

۳- از نظر فرهنگی و اجتماعی

با کمال تاسف سریال باعشق را می توان یک اثر آسیب زا و نامناسب فرهنگی جهت جامعه جوان کشور عزیزمان ایران دانست. نمایش انواع رفتارها و روابط نامتعارف زمانی اسفناک خواهد بود که به جای نشان دادن آسیب های اجتماعی و فرهنگی شان، رفتارهایی مثبت معرفی شوند؛ به طوری که مخاطب کم سن وسال تر را به تحسین آن رفتارها برانگیزد.

نمونه های این روش نادرست در سریال فراوان یافت می شود. مردی که تحت تاثیر احساسات کور، زیر بار مهریه سنگین رفته و پرداخت مبلغی را متعهد شده است که از توانش خارج هست، خودش را عاشقی معرفی می کند که از معامله کردن اجتناب کرده است و این واکنش‌ها بی منطق ناگهان به ارزش مبدل می شود.

زمانی که مخاطب با موقعیت پنهان شدن یک مرد غریبه در دستشویی منزل زن مطلقه ای مواجه می شود، سریال او را بدهید سمت هدایت می کند که این واکنش‌ها را یک ارتباط اجتماعی عادی تلقی کند و لابد هرکس فکر بدی بکند، ذهنش بیمار است.

سریال باعشق شبیه سریال های جم تیوی

کسی که به خاطر علاقه به همسر سابقش، چشم خود را به روی یک قتل عمد می بندد و جنازه مقتول بی گناه را سربه نیست می کند، به قهرمان دوست داشتنی داستان تبدیل می شود؛ و بدتر از همه این که سنت مبتذل و نوظهور مراسم خوش حالی طلاق به عنوان رفتاری متمدنانه که حاکی از احترام زوجین به یکدیگر هست، معرفی می شود. مطلب تاسف بار و آسیب زای دیگر آن است که تقریبا تمام شخصیت های این سریال با والدینشان سر جنگ دارند.

پدر رضا و گیسو شخصیت مطلقا سیاه داستان است و خباثتش را در مورد فرزندانش به کار می گیرد. ریحانه و پیمان از مادرشان، به خاطر ازدواج مجددش، دل خوشی ندارند؛ و درسا از تماس های وقت و بی وقت والدینش و این که آزادی فرزندشان را سلب می کنند، جوری به تنگ آمده که انگار مورد شدیدترین آزارهای وحشیانه از سوی ایشان قرار گرفته است.

با احترام به همه علاقه مندان به عاشقانه، می پرسیم: بر سر رابطه نوجوانی که به تماشای این سریال می نشیند با والدینش، چه خواهد آمد و چه کسی پاسخگو خواهد بود؟تردیدی نیست که سود مالی امری بسیار حائز اهمیت هست، ولی سود مالی حاصل از تولید فیلم و سریال هم درست مانند کسب سود دیگر مشاغل است

و از یک الگوی کلی اخلاقی پیروی می کند: درآمد کسب می کنیم، ولی نه به هر قیمتی. سوء استفاده از محدودیت های تلویزیون و صرف نمایش هرآنچه تلویزیون از پخشش معذور است در شبکه نمایش خانگی، در خوشبینانه ترین حالت روشی غیراخلاقی هست. همان طور که هنگامی که متوجه شدند حجاب بازیگران مورد تایید دستگاه نظارتی مسئول نیست،

فیلم برداری را به همان سبک ادامه دادند تا حجاب بازیگران مشمول سانسور زشت رایانه ای شود و مردم با دیدن مظلومیت عوامل باعشق و پرسشها و سنگ اندازی هایی که بر سر راه این گروه برنامه ساز مردمی هست، زیاد ترغیب شوند که از دانلود غیرقانونی اجتناب کنند، آیا که عملی غیراخلاقی! است.

واژه های کلیدی: آسیب های اجتماعی | روابط اجتماعی | رونق اقتصادی | شبکه خانگی | تلویزیون | عاشقانه | بازیگران | داستان | برنامه | عاشقانه | اقتصادی

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz